|
| Historia Oporowa |
OPORÓW (OPPERAU) - to jedno z wrocławskich osiedli położone w południowo zachodniej części miasta. Od strony wschodniej Oporów "odcina" rzeka Ślęża, a od strony północnej linia torów kolejowych.
Pierwsze wzmianki o Oporowie datowane są na lata 1201-1227. Są to zapiski znajdujące się w dokumentach klasztoru Cystersów w Lubiążu gdzie wieś Oporów zapisana jest jako jego własność. Od 1208 do 1810 roku pozostawała w posiadaniu kapituły wrocławskiej. Jej ludność zajmowała się uprawą zboża, hodowlą bydła i owiec, a także sadownictwem i uprawą warzyw. W czasach nowożytnych mieszkańcy należeli do grupy tzw. wolnych zagrodników lub wolnych chałupników nie podlegającej obowiązkom pańszczyźnianym.
W końcu XVIII stulecia społeczność Oporowa liczyła 156 mieszkańców, a na jego terenie znajdowało się 26 domów, karczma i szkoła. Na początku XX wieku natomiast powstało tu osiedle willowe.
Oporów stał się częścią Wrocławia dopiero w roku 1951, kiedy to został do niego włączony.
Nazwa Oporów prawdopodobnie pochodzi od imienia Opor.
Obecnie osiedle Oporów liczy około 6,2 tys. mieszkańców.
źródła: Encyklopedia Wrocławia 2000 r
|
Dzięki uprzejmości p. Grzegorza Wdowiaka możemy obejrzeć plany Oporowa z lat ok. 1880 oraz 1920.
|
 |
 |
| rok ~1880; skala 1:25 000 |
rok 1920; skala 1:10 000 |
|
 |
 |
| rok 1918; skala 1:100 000 |
rok 1970; skala 1:25 000 |
Dzięki uprzejmości Mateusza Boznańskiego możemy zobaczyć jak dawniej wyglądał Oporów.
|
|
| Ulice na Oporowie |
Ulice na Oporowie nazwane są nazwiskami wybitnych ludzi, których krótką biografię przedstawiamy poniżej.
DARWIN Karol - urodzony w 1809 roku, biolog angielski; w dziele "O powstaniu gatunków drogą doboru naturalnego" z 1859 roku przedstawił teorię mechanizmu zmienności gatunków, wskazując, iż walka o byt eliminuje osobniki gorzej przystosowane, wskutek czego do rozrodu dobierają się tylko pary o cechach w danych warunkach najbardziej pożądanych, cechy te potęgują się jeszcze w potomstwie. Teoria doboru naturalnego często nazywa się DARWINIZMEM. Zmarł w 1882 roku.
DZIERŻOŃ Jan, Ks. dr - ur. w 1811 roku w Łowkowicach na Opolszczyżnie w polskiej rodzinie, ksiądz, powszechnie znany prekursor nowoczesnego pszczelarstwa. Twórca teorii partenogenezy (dzieworództwa) pszczół, konstruktor ula rozbieranego, wynalazca ruchomej zabudowy ula.
Okres nauki spędził we Wrocławiu; szkoła elementarna przy Katedrze Wrocławskiej, gimnazjum św.Macieja, absolwent Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego w 1833r. Z wyjątkiem okresu edukacji całe życie spędził na Opolszcyżnie. Zmarł w 1906 r.w rodzimych Łowkowicach.
W 1946 roku w uznaniu jego zasług przemianowano miejscowość Reichenbach na Dzierżoniów.
Honore` de BALZAC - urodzony w 1799 roku, znakomity pisarz francuski, autor "Komedii ludzkiej" obejmującej kilkadziesiąt powieści i nowel z życia społeczeństwa francuskiego z lat 1816-1848. Niezrównany mistrz w realistycznym kreśleniu namiętności ludzkich i obyczajów swojej epoki. Jest także autorem " Opowieści uciesznych" w stylu Rabelai`ego, sztuk teatralnych, artykułów publicystycznych i in. Zmarł w 1850 roku.
KADŁUBEK Wincenty - mistrz zwany KADŁUBKIEM, urodzony w 1160 roku; biskup krakowski od 1207-1218 roku. Potem popełnił funkcję cystersa w Jędrzejowie. Napisał po łacinie Kronikę Polski doprowadzoną do 1202 roku. W 1764 roku beatyfikowany. Zmarł w 1233 roku.
MIKULSKI Tadeusz - urodzony w 1909 roku, historyk literatury; prof. Uniwersytetu Wrocławskiego, znawca literatury Oświecenia. W latach 1947-1952 był współredaktorem kwartalnika "Zeszyty Wrocławskie"; również redaktor "Pamiętnika literackiego". Autor zbiorów esejów: "Spotkania Wrocławskie", "Ze studiów nad Oświeceniem". Zmarł w 1958 roku.
MORELOWSKI Marian - urodzony w 1884 roku, historyk sztuki, prof. Uniwersytetu Wrocławskiego, twórca prac z historii sztuki polskiej i obcej.
NAŁKOWSKA Zofia - urodzona w 1885 roku, córka Wacława N., powieściopisarka i eseistka, żywo reagująca na współczesne zagadnienia filozoficzne, estetyczne i społeczne. W okresie międzywojennym była czołową reprezentantką prozy realistyczno - psychologicznej. Od 1934 rok była również członkiem Polskiej Akademii Literatury. W 1936 roku została odznaczona państwową nagrodą literacką. Po II wojnie Światowej pełniła funkcję posła na sejm i członka Międzynarodowej Komisji dla Badań Zbrodni Hitlerowskiej. Zbiór jej szkiców "Medaliony" uznano za najdojrzalszą w literaturze polskiej artystyczną relację z niemieckich. obozów koncentracyjnych. Jedne z najważniejszych Jej utworów to: "Książe", "Dom nad łąkami", "Niedobra miłość", "Granica". Zmarła w 1954 roku.
OSTRORÓG Jan - urodzony w 1436 roku,. Wojewoda poznański, pisarz polityczny, zwolennik centralizacji państwa i wzmocnienia władzy królewskiej. "Monumentum ... pro Reipublicae ordinatione"(Memoriał w sprawie urządzenia Rzeczpospolitej). Zmarł w 1501 roku.
PETRAŻYCKI Leon - urodzony w 1867 roku, wybitny polski prawnik socjolog, prof. Uniwersytetu Petersburskiego i Warszawskiego. Przedstawiciel psychologicznej teorii prawa. Znane utwory Petrażyckiego to: "Wstęp da nauki prawa i moralności", "Teoria prawa i gosudarstwa w swiazi s tieorijej nrawstwiennostii". Zmarł w 1931.
SKARBEK Fryderyk - urodzony w 1792 roku, ekonomista, zwolennik liberalizmu gospodarczego, autor wykładów ekonomii. "Gospodarstwo narodowe", "Teoria bogactw społecznych". Zmarł w 1866 roku.
SOLSKI Ludwik - właśc. Ludwik Napoleon Sosnowski, urodzony w 1855 roku, wybitny aktor, reżyser, dyrektor teatru. W ciągu 80-letniej pracy scenicznej grał ok. 800 ról. W okresie swego największego rozwoju artystycznego kreował role charakterystyczne o silnym wyrazie tragicznym lub komediowym np. "Harpagon w skąpcu", "Łatka w Dożywociu", "Król Filip w Don Carlosie". Jako reżyser i kierownik teatru krakowskiego i warszawskiego u schyłku XIX w. i na początku XX w. przyczynił się poważnie do unowocześnienia czołowych scen polskich. W Krakowie wprowadził na scenę dramaty S. Wyspiańskiego oraz innych pisarzy modernistycznych polskich i obcych. Występował do końca swojego życia, a w 1954 roku odbyło się ostatnie przedstawienie z jego udziałem.
TRENTOWSKI Bronisław - urodzony w 1808 roku, filozof, uczestnik powstania listopadowego, potem przebywał za granicą. W pracach filozoficznych usiłował stworzyć system polskiej filozofii narodowej, ogłosił m.in."Chowanna"(pedagogika), "Myślini"(logika), "Panteon wiedzy ludzkiej".
ZOLA Emile - urodzony w 1840 roku, francuski pisarz, teoretyk i przywódca szkoły naturalistycznej. Żarliwy demokrata. Napisał m.in. "Oskarżam" - 20 tomowy cykl powieści o społeczeństwie francuskim drugiej połowy XIX w. Zmarł w 1902 roku.
|
|
|
